۴. سحر عَطف، مَحَبَّت و تسخیر اراده
۴. سحر عَطف، مَحَبَّت و تسخیر اراده
این نوع سحر، که گاهی به اشتباه دعای محبت نامیده می‌شود، یکی از فریبنده‌ترین تله‌های شیطانی است. در این حالت، فرد برای جلب محبت کسی که دوستش دارد یا برای مطیع کردن همسرش، به ساحر مراجعه می‌کند.
مکانیسم عمل:
باید دقت کرد که سحر هرگز نمی‌تواند «عشق واقعی» ایجاد کند، زیرا عشق، نوری الهی است. آنچه سحر العطف ایجاد می‌کند، «تسخیر، وسواس و وابستگی بیمارگونه» است. شیاطین بر ذهن فردِ مسحور مسلط می‌شوند و افکار او را به سمت شخص سفارش‌دهنده بمباران می‌کنند. مسحور احساس می‌کند که نمی‌تواند بدون آن شخص نفس بکشد، اما این احساس با اضطراب شدید، تپش قلب و بی‌قراری همراه است، نه آرامش.
اسلام این کار را به شدت نهی کرده و آن را در زمره شرک قرار داده است. امام صادق (علیه‌السلام) می‌فرمایند:
«إِنَّ کثیراً مِن الرُّقَى وَ التَّمَائِمَ شِرْكٌ» (وسائل الشيعة، ج، ص).
(همانا بسیاری از نوشته ها و وسائل همراه کردنی(برای محافظت وامثال آن) شرک به خداست.)
کسی که از این طریق سعی در جلب محبت دارد، در واقع اراده و اختیارِ الهی یک انسان را سلب کرده و او را به بردگی شیاطین درآورده است. پایانِ این نوع سحرها معمولاً جنون، افسردگی‌های حاد برای شخص مسحور و بازگشتِ انرژی‌های سنگین و تاریک به خودِ شخصِ سفارش‌دهنده است.
نتیجه‌گیری
مصادیق سحر، از تفریق و تمریض گرفته تا بستن بخت و ایجاد عشق‌های دروغین، همگی نشان‌دهنده‌ی یک حقیقت تلخ هستند: سحر، دخالت در نظم الهی کائنات با استفاده از ابزارهای ناپاک است. قرآن و روایات با معرفی این مصادیق، قصد ایجاد ترس ندارند، بلکه می‌خواهند انسان را نسبت به این مین‌گذاری‌های پنهانِ شیاطین آگاه سازند تا مؤمنان با تجهیز خود به سلاح توکل، طهارت و حرزهای شرعی، از این میدان‌های مین به سلامت عبور کنند.