ابزارهای سحر
ابزارهای سحر
هر مسیری در عالم، ابزار و آداب خاص خود را می‌طلبد. همان‌طور که در مسیر رحمانی، «طهارت»، «وضو» و «نام خدا» کلید ارتباط با عوالم بالا و فرشتگان است، در مسیر شیطانی نیز قواعدی کاملاً معکوس حاکم است. شرک، ابزار خودش را می‌طلبد؛ ابزاری از جنس تاریکی، پلیدی و عصیان.
ابزارهای سحر در آینه قرآن و روایات
در بررسی آیات قرآن و روایات اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، به ابزارها و روش‌های فیزیکی و غیرفیزیکی برای اعمال سحر اشاره شده است. در ادامه، این ابزارها به همراه مستندات آن‌ها آورده شده است:
. گره‌زدن و دمیدن (العُقَد و النَّفْث)
«وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ» (سوره فلق، آیه ).
یکی از رایج‌ترین ابزارهای ساحران که قرآن مستقیماً به آن اشاره کرده، استفاده از نخ، ریسمان و ایجاد گره‌های متعدد است. ساحر در حین گره زدن، اوراد شیطانی می‌خواند و در آن گره‌ها می‌دمد (نفاثات). این عمل فیزیکی در واقع نمادی برای متمرکز کردن اراده تاریک ساحر و ایجاد انسداد و گره در زندگی، رزق یا روابط شخص مسحور است.
. طناب‌ها و چوب‌دستی‌ها (حبال و عِصِیّ)
«فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى» (سوره طه، آیه ).
در سحر گاهی از ابزارهای فیزیکی بی‌جانی مانند طناب و چوب‌دستی استفاده می‌شود. ساحران فرعون با استفاده از این ابزارها و ترکیب آن‌ها با موادی خاص (مانند جیوه) و خواندن اوراد، سیستم ادراکی بینندگان را مختل کردند تا جایی که این اشیاء بی‌جان در چشم مردم به شکل مارهای در حال حرکت دیده می‌شدند.
. طلسمات مکتوب، مهره‌ها و اوراد شرک‌آمیز
«إِنَّ کثیراً مِن الرُّقَى وَ التَّمَائِمَ شِرْكٌ» (وسائل الشيعة، ج، ص).
«تمائم» (جمع تمیمه) شامل مهره‌ها، استخوان‌ها یا اوراد مکتوب و نامفهومی بود که افراد به عنوان محافظ یا برای آسیب رساندن به دیگران به همراه داشتند. رقی هم جمع رقیه است به معنای نوشته ای که همراه فرد می شود.بسیاری از این ابزارها به دلیل داشتن کلمات شرک‌آمیز و استعانت از شیاطین، توسط شارع مقدس به شدت نهی شده و استفاده از آن‌ها در ردیف شرک به خدا قرار گرفته است.
. استفاده از ستارگان و جداول نجومی (التنجیم)
امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در هشداری صریح می‌فرمایند: «أَيُّهَا النَّاسُ، إِيَّاكُمْ وَ تَعَلُّمَ النُّجُومِ، إِلَّا مَا يُهْتَدَى بِهِ فِي بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ، فَإِنَّهَا تَدْعُو إِلَى الْكَهَانَةِ؛ وَ الْمُنَجِّمُ كَالْكَاهِنِ وَ الْكَاهِنُ كَالسَّاحِرِ وَ السَّاحِرُ كَالْكَافِرِ وَ الْكَافِرُ فِي النَّارِ؛ سِيرُوا عَلَى اسْمِ اللَّهِ»
«اى مردم، از آموختن علم نجوم بپرهيزيد مگر به عنوان ابزارى براى جهت يابى در خشكى يا دريا، زيرا نتيجه آموختن نجوم كهانت و پيشگويى است، و منجم چون كاهن، و كاهن همانند ساحر، و ساحر همچون كافر است، و كافر در جهنّم است. پس با اسم الهی سیر كنيد. »
یکی از ابزارهای مهم در جادوی سیاه، استفاده از علم نجوم احکامی (ارتباط دادن حوادث زمینی به وضعیت ستارگان) است. ساحران برای انجام بسیاری از طلسمات و احضار شیاطین، از جداول نجومی استفاده کرده و منتظر می‌مانند تا ستارگان در زوایا و مدارات خاصی (نحوسات کواکب) قرار گیرند. این تطبیق زمانی، ابزاری کلیدی برای فعال‌سازی برخی از سنگین‌ترین طلسمات شیطانی به شمار می‌رود.
البته واضح است که استفاده از نجوم برای امور طبیعی زندگی هیچ مشکلی ندارد.
5. باج‌دهی به شیاطین؛ معامله‌ای با بهای هتک حرمت
ساحر در بعضی طلسماتش برای اینکه بتواند موکلان شیطانی را به خدمت بگیرد و طلسم خود را فعال کند، چاره‌ای جز انجام اعمال شنیع ندارد؛ از نوشتن آیات قرآن با نجاسات گرفته تا وارونه خواندن نام‌های الهی. در واقع، این ابزارهای پلید، آمادگی لازم برای اثرگذاری طلسم را فراهم می‌کنند. وقتی انسان حریم الهی را می‌شکند، سپر محافظتی او (حرز ولایت) فرو می‌ریزد و شیاطین اجازه ورود پیدا می‌کنند.
البته واضح است که شیاطین و اجنه کافر، هرگز بدون دریافت «باج»، خدمات خود را در اختیار ساحران قرار نمی‌دهند. این باج، پول یا ثروت مادی نیست، بلکه سقوط انسان از مقام خلیفة‌اللهی و اثبات بندگی او برای ابلیس است. به همین دلیل، نقطه اشتراک تمام طلسمات شیطانی و جادوی سیاه، استفاده از نجاسات (مانند خون، مردار و فضولات) و هتک حرمت مقدسات است.
تله جهل: خطر همراه داشتن اوراد ناشناخته
یکی از هولناک‌ترین خطرات در زمینه طلسمات، ناآگاهی افراد از ماهیت ابزاری است که به همراه دارند. بسیارند کسانی که به نیت گشایش بخت یا رزق، به سراغ مدعیان دعانویسی می‌روند و کاغذهای تاخورده، مهر و موم شده یا فلزات حکاکی شده‌ای را دریافت می‌کنند، بی‌آنکه بدانند در دل آن‌ها چه اسامی و رموز پلیدی نوشته شده است.
شرک، مانند ویروسی پنهان در این ابزارها عمل می‌کند. گاهی فرد ندانسته، شیئی را به همراه دارد که با خون نوشته شده یا حاوی نام شیاطین و نمادهای کفرآمیز است. همراه داشتن این ابزارها، به معنای صدور مجوز برای ورود موجودات شیطانی به حریم زندگی فرد است.
به همین دلیل است که اهل‌بیت (علیهم‌السلام) به شدت از آویزان کردن و همراه داشتن هرگونه حرز و طلسمی که محتوای آن برای شخص روشن نیست، نهی فرموده‌اند.
همچنین در سیره ائمه می‌خوانیم که همواره به اصحاب خود تأکید می‌کردند که تنها از حرزها و دعاهایی استفاده کنند که کلمات آن از آیات قرآن یا نام‌های روشن الهی تشکیل شده باشد و از همراه کردن گره‌ها و نوشته‌های مجهول به شدت بپرهیزند.
حضرت امام صادق علیه السلام می فرمایند:
« لا بأس بالرقى من العين و الحمى و الضرس و كل ذات هامة لها حمة إذا علم الرجل مايقول لا يدخل في رقيته و عوذته شيئا لا يعرفه.»[1]
«اشکالی ندارد رُقْیه (تعویذ و دعاخوانی) برای چشم‌زخم و تب و درد دندان و هر جانوری که نیشی دارد، به شرط آن‌که انسان بداند چه می‌گوید و در رقیه و تعویذ خود چیزی که آن را نمی‌شناسد داخل نکند»
[1] تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة , جلد۶ , صفحه۲۳۷