مرحله اول: حضور عادی، گذرا و بی‌خطر
مرحله اول: حضور عادی، گذرا و بی‌خطر
این مرحله خفیف‌ترین و عادی‌ترین مرتبه‌ی حضور جن است. مقصود از آن، نه تسلط است و نه آزار؛ بلکه تنها نوعی عبور، تقاطع یا حضور کوتاه‌مدت در محیط است؛ حضوری که معمولاً اثر عمیق و پایداری بر انسان نمی‌گذارد. از آنجا که بنابر متون دینی، جن نیز مانند انسان یکی از ساکنان این عالم است، اصلِ مواجهه‌ی گذرا با او امر بعیدی نیست. پس در این مرحله، سخن از یک حضور بی‌خطر و گذرا است، نه از جن‌زدگی و نه از مداخله‌ی آسیب‌زا.
نشانه ۱: رؤیت گذرا یا احساس سایه در حاشیه‌ی دید
گاهی انسان در گوشه‌ی چشم خود چیزی شبیه یک سایه، حرکت سریع، یا گذر یک پیکر مبهم می‌بیند، اما وقتی مستقیم نگاه می‌کند چیزی نیست. برای مثال، ممکن است فرد شب هنگام در راهروی خانه یا کنار درِ اتاق، حس کند چیزی از مقابلش گذشت، ولی در بررسی بعدی هیچ امر غیرعادی نبیند. این حالت اگر لحظه‌ای، ناپایدار و غیرمستمر باشد، در همین مرحله قرار می‌گیرد. گاه این تجربه صرفاً در حد یک «حسّ گذر» است؛ یعنی انسان احساس می‌کند چیزی از کنارش عبور کرده، بی‌آنکه رؤیت روشنی رخ داده باشد.
نشانه ۲: شنیدن صداهای ضعیف و زودگذر
در این مرتبه، ممکن است فرد صدایی مبهم بشنود؛ مثل زمزمه‌ای نامفهوم، صدای قدمی خفیف، یا حتی حالتی شبیه صدا زدن نام شخصی، اما به‌گونه‌ای که فوراً قطع شود و تکرار منظم نداشته باشد. مثالش این است که شخصی در نیمه‌شب گمان کند کسی آرام اسم او را صدا زده، اما وقتی دقت می‌کند، صدا از بین رفته و هیچ ادامه‌ای ندارد. تفاوت این حالت با مراحل شدیدتر در آن است که صداها فرمان‌دهنده، آمرانه یا آزارگر نیستند و فقط در حد یک تقاطع مبهم و گذرا رخ می‌دهند.
نشانه ۳: احساس تغییر حالِ محیط یا سنگینی خفیف در یک نقطه
گاهی برخی مکان‌ها حال‌وهوای خاصی پیدا می‌کنند؛ مثلاً انسان وارد انباری، زیرزمین، خرابه، اتاقی متروک یا گوشه‌ای تاریک از خانه ای می‌شود و احساس می‌کند فضا «سنگین» است، دل جمع نیست، یا نوعی گرفتگی و ناآرامی در محیط وجود دارد. این سنگینی در مرحله اول، معمولاً خفیف و گذرا است، نه دائمی و فلج‌کننده. مثلاً کسی وارد خانه‌ای قدیمی می‌شود و در یک اتاق خاص بی‌آنکه علت روشنی بداند، دلش می‌خواهد زودتر از آنجا خارج شود. این‌گونه حالات، اگرچه می‌توانند از عوامل روانی یا محیطی نیز ناشی شوند ولی گاهی به عبور موجودات نامرئی مربوط می‌شوند.
نشانه ۴: استشمام بوهای غیرطبیعی و بی‌منشأِ آشکار
از دیگر قرائن این مرحله، احساس ناگهانی بویی خاص است که منشأ ظاهری ندارد و زود هم ناپدید می‌شود؛ مانند بوی خفیف سوختگی، بوی دود، یا گاهی بویی ناخوشایند که تنها چند ثانیه یا یکی دو دقیقه احساس می‌شود. برای مثال، ممکن است فردی در اتاقی نشسته باشد و ناگهان بوی سوختگی حس کند، اما نه سیمی سوخته، نه غذایی روی گاز باشد و نه منشأ خارجی‌ای پیدا شود؛ سپس همان بو فوراً محو شود. در اینجا تأکید می‌شود که تا وقتی علت‌های طبیعی مانند سیم‌کشی، رطوبت، لوله‌کشی، کپک یا خطای بویایی بررسی نشده، نباید شتاب‌زده داوری کرد.
در مجموع، مرحله‌ی «عبور سایه‌ها» مرحله‌ای است که اگر هم رخ دهد، معمولاً نه خطرناک است و نه نیازمند ترس و هراس. ویژگی اصلی آن، گذرا بودن، مبهم بودن و نداشتن اثر پایدار است. اگر چیزی مداوم، آزاردهنده، شدید و تکرارشونده شد، دیگر از این مرحله عبور کرده و باید با دقت بیشتری بررسی شود؛ اما در این سطح، اصل بر آرامش، بی‌اعتنایی، و پرهیز از خیال‌پردازی و ترس‌افکنی است.